Twój asystent policzy cały rok i zostawi ci ten jeden krok, który należy do ciebie.

Dokąd sięga agent

Prawo kraju, zupełnie bez konta

Co jest opodatkowane w roku podatkowym, jaką stawką, na jakim formularzu, kiedy mija termin zeznania, i przepis prawa tego kraju stojący za każdą odpowiedzią. Takie wywołanie samo się podpisuje, więc każdy dzwoniący ma nazwę, którą opublikował i udowodnił; niepodpisane dostaje zamiast tego informację, jak podpisać i gdzie się autoryzować.

Własne lata jednej osoby, gdy tylko na to pozwoli

Jej lata podatkowe jako pozycje formularza jej kraju, to, czego rok jeszcze nie liczy, dopóki nie odpowie, jej transakcje i link do dokumentu, który czyta jej urząd. Osoba wyraża zgodę na tej stronie, a dostęp kończy na stronie swojego konta.

Sama historia: dodany adres, uruchomione czytanie

Asystent dodaje za osobę adres portfela, uruchamia czytanie jej historii i mówi, jak daleko doszło. Dopóki jakieś źródło jest jeszcze czytane, nikomu nie podaje się żadnej liczby z roku: to, co jest wtedy w księdze, to część historii, a nie rok.

To, co może zrobić tylko osoba, oddane linkiem

Płacenie należy do niej: asystent prosi o zakup, osoba otwiera własną stronę Taxingera, sama się loguje i wybiera. Asystent dowiaduje się, że ją otworzyła, i niczego więcej, nigdy tego, co kupiła, ile zapłaciła ani jaką kartą.

Asystent księgowego, na kontach jego klientów

Na koncie klienta może to, co może tam ten księgowy: czytać klientów, którzy go wpuścili, dodawać im brakujące adresy portfeli i pisać słowa o roku. Każdy zapis odnotowuje, czyja to ręka i przez jakiego asystenta, a właściciel konta dostaje o tym wiadomość.

Jak zacząć

1. 1Dodaj powyższy adres w asystencie jako konektor MCP. Samo to daje mu nazwy wszystkich narzędzi i żadnej odpowiedzi od żadnego z nich.
2. 2Podpisuj wywołania, które nie niosą konta (Web Bot Auth: podpis Ed25519 na kluczu opublikowanym w twoim własnym katalogu well-known). Kto nie umie podpisać, dostaje odmowę z obydwoma wyjściami.
3. 3Poproś o coś, co należy do osoby. Odmowa mówi, gdzie się autoryzować; ona wyraża zgodę na tej stronie, a asystent sam pyta ponownie.

Czego tu nie robi żaden agent

Agent jest ręką, nigdy podatnikiem. Opodatkowana jest osoba albo firma, i te dwie rzeczy zostają przy nich, o cokolwiek agent poprosi.

Dać komuś dostęp albo być czyimś księgowym

Dostęp daje właściciel konta na własnym ekranie, a konto utworzone przez agenta żadnego nie daje ani nie dostaje: skrzynka, którą czyta agent, to nikt, komu można powiedzieć, co w koncie zrobiono. Klucz dostępu albo drugi sposób wejścia, dodany przez człowieka, do którego konto należy, kończy to.

Podawać się za osobę w tym, co pisze

Odpowiedź o roku to oświadczenie podatnika o faktach, więc każda z nich odnotowuje, czy to była jego własna ręka, ręka księgowego i przez jakiego asystenta przyszła. Osoba widzi to obok własnych słów.