Krypto twojego klienta, policzone, zanim trafi do ciebie.

Co już działa

Jego lata, czytane tak jak czytasz swoje

Każdy rok według prawa kraju, w którym klient jest opodatkowany: kwoty jako pozycje tamtejszego formularza, każda sprzedaż z zakupami, z których pochodzi, przychody i pozycje, do których wciąż potrzebna jest odpowiedź. Dokument dla urzędu pobiera się w języku tego urzędu, a tam gdzie kraj publikuje format do złożenia elektronicznego, pobiera się także ten plik.

Jego portfele i jego wyciągi

W przestrzeni roboczej klienta dodajesz adres albo wgrywasz wyciąg z giełdy i uruchamiasz czytanie. Każdy jego adres możesz też usunąć: to, co już przeczytane, zostaje, a adres można dodać na nowo.

Twój asystent, na koncie klienta

Podłącz własnego asystenta do tego konta: wymienia Twoich klientów i pracuje w tym, którego wskażesz. Może tylko to, co możesz tam Ty: odczytać ich liczby, odpowiedzieć na otwartą pozycję, zmienić typ transakcji, oznaczyć rok jako złożony. Każdy wiersz zapisuje, że pochodzi od Ciebie, a klient dostaje e-mail, tak jak przy wszystkim, co robisz na stronie.

Możesz płacić za ich czytanie

Przełącznikiem przy danym kliencie przenosisz jego czytanie na swój plan, a kolejny zostaje przy swoim. Dla księgowych nie ma pakietów: kupujesz to, co kupuje każdy użytkownik, i wydajesz na tego, kogo wskażesz. Klient dowiaduje się o każdej takiej zmianie.

Konto dla klienta, który go nie ma

Zakładasz je na jego adres e-mail, a on dostaje list, że konto jest jego. Ten adres jest wejściem, więc klient loguje się i je zastaje. Wcześniej ręcznie sprawdzamy twoje biuro: napisać do kogoś, kto o nic nas nie poprosił, może tylko biuro, które sprawdziliśmy.

Klient wie, co zrobiłeś

Każda zmiana, którą robisz na jego koncie, idzie e-mailem do właściciela, z nazwą twojego biura. Nic z tego, co tam robisz, nie jest przed nim ukryte.

Co zostaje wyłącznie jego

Jego kraj podatkowy, jego zakupy i jego sposoby logowania oraz wycofanie własnej odpowiedzi. W jego latach odpowiadać możecie i Ty, i on: każda odpowiedź zapisuje, kto ją napisał, i liczy się ostatnia. Dostęp pozwala on i może go zakończyć, kiedy chce.

Jak zacząć

1. 1Zaloguj się jak do każdego konta Taxinger: link e-mailem, portfel albo Telegram.
2. 2Podaj swoje biuro: nazwę, stronę i numer podatkowy. Klient widzi nazwę jako biuro, które założyło mu konto; po stronie i numerze podatkowym sprawdzamy biuro.
3. 3Podaj własny adres e-mail. Twój klient dowiaduje się e-mailem, co robisz na jego koncie, więc ten, kto to robi, musi być dla niego osiągalny.
4. 4Załóż klucz dostępu. To konto za chwilę będzie czytać dane podatkowe innych ludzi, więc jeden sposób logowania już nie wystarczy, żeby je otworzyć.
5. 5Każde biuro sprawdzamy ręcznie: nazwę, stronę i numer podatkowy. Do tego czasu nie może założyć konta nikomu, kto o nie nie poprosił, a jak skończymy, napiszemy do ciebie.
6. 6Otwiera się twoja lista klientów. Zaproś klienta, który ma konto, albo załóż konto temu, kto go nie ma.

Niezbudowane

O co biuro pyta zaraz potem. Nic z tego nie jest jeszcze zrobione.

Ludzie w twoim biurze

Jedno konto biura z kolegami w środku, każdy z własnym sposobem logowania. Dziś konto należy do jednej osoby, a każda osoba, której klient daje dostęp, czyta tego klienta sama.

Taxinger w twoim własnym produkcie

To samo obliczenie pod twoją marką, w narzędziu, którego twoi klienci i tak używają. Dopasowalibyśmy je do ekosystemu, w którym pracujesz.